atributiv

sif. qram. Atributa (2-ci mənada) aid, atribut mahiyyətində olan; təyini, təyin kimi işlənilən.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • atributiv — ATRIBUTÍV, Ă, atributivi, e, adj. Care are funcţie de atribut (2). – Din fr. attributif. Trimis de ana zecheru, 13.09.2007. Sursa: DEX 98  atributív adj. m. (sil. tri ), pl. atributívi; f. sg. atributívă …   Dicționar Român

  • atributív — adj. m. (sil. tri ), pl. atributívi; f. sg. atributívã, pl. atributíve …   Romanian orthography

  • atributivlik — «Atributiv»dən mücər …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.